Ailesine şeref getirmek Kazan Yamaoka'ya asla yetmedi. Babasından daha büyük şöhrete ulaşmak ve samuraylık kültürünün, samuray kılığına giren çiftçiler gibi olaylar yüzünden zayıflamasına son vermek istiyordu. Babası Kazan'ın dikkatini daha soylu uğraşlara yöneltmeye çalıştı ama Kazan onun öğütlerini dinlemedi. Babasının katanasını alıp değerini kanıtlamak ve Japonya'yı sahte samuraylardan arındırmak için kötücül bir yolculuğa başladı. Kendisine öğretilen kanunları hiçe sayarak sahte samurayları dere tepe, orman sahil demeden öldürdü. İşlediği cinayetler kanlı, acımasız ve iğrenti vericiydi. Topuzlarını koparıp zırhlarını çıkararak hem çiftçileri hem savaşçıları küçük düşürüyordu. Hiddeti, kana susamışlığı ve çirkin espri anlayışı sınır tanımıyordu. Keşişler bedenini kötü, dünya dışı bir gücün ele geçirdiğine inanıp onu lanetlediler ve soylu bir derebeyi ona hiddetli samuray "Oni-Yamaoka" demeye başladı. Bu hem Kazan'a hem de ailesine hakaretti.

Ailesinin adını temize çıkarmaya kararlı olan Kazan artık ona Oni-Yamaoka diyen herkesi öldürüyordu. Bu hakareti aklı almıyordu. En güçlüleri bile yenmiş, ülkedeki sahtekârları ortadan kaldırarak samuray sınıfını temizlemişti. Ona neden canavar diyor olabilirlerdi Savaş meydanına çıkıp en yaman savaşçıları bile lime lime ettiği için mi? Çivili bir kanabo sopasıyla yüzlerce kafa kırdığı için mi? Yoksa kurbanlarından "hatıra" aldığı için mi? Pek de umurunda değildi aslında. Canavar diye anılmaya katlanamıyordu ve kafasının içindeki uğursuz bir ses, adını lekeleyen derebeyini öldürmesini söylüyordu ona.

Bu derebeyinin şehrine doğru ilerlerken bir gün toprak bir yolda karşısına bir samuray dikilip yolunu kesti. Kazan kanabosunu çıkardı. Samuray tek bir kelime bile etmeden saldırıp üstünlüğü ele geçirdi ama bir anlık tereddüdü sonunu getirdi. Kazan mahvedici bir darbeyle samurayın miğferini çatlatıp kafasını ezdi. Ölen samurayın yanına yaklaşınca babasının yüzünü gördü ve dizlerinin bağı çözüldü. Babası Kazan'a utanç ve pişmanlıkla bakarken son nefesini verdi. Kazan gözlerini kapatıp artık sesi çıkmayana kadar azap dolu çığlıklar attı. Gözlerini tekrar açtığında… babası yoktu. Onu öldürmekle kalmamış, hırsızların zırhını çıkarıp satmak için cesedini çalmasına da göz yummuştu.

Ne yapacağını şaşıran, içi keder ve kin dolan Kazan ülkesinde amaçsızca dolaşmaya başladı. Bir yandan kafasının içinde sürekli babasının alaycı sesini duyuyor, bu ses ona başarısızlıklarını anımsattıkça kontrol edilemez öfke nöbetlerine tutuluyordu. Kazan bir gün ormanda yürürken bir Oni heykeline rastladı. Durup uzun uzun heykele baktı. Yıpranmış, üstü yosun kaplı heykel sanki onunla dalga geçiyor, onu yok etmeyi çok istediği sahtekâr samuraylardan biri olmakla suçluyordu. Kazan, kafasının içindeki sesin kahkahalarını susturunca kendisine "Oni-Yamaoka" adını takarak aşağılayan derebeyini hatırlar gibi oldu.

Öfkesi tekrar katmerlenerek derebeyinin yaşadığı, karlı dağların zirvesine kurulmuş şehre doğru yola çıktı. Kazan'ı şehrin kapılarında 12 samuray karşıladı. 12'si de kanabosuyla can verdi. Hızına, gücüne yetişebilen yoktu. Öfkesi akıl alacak gibi değildi. Üstü başı kanla kaplanan Kazan, şehri savaşa savaşa geçti ve sonunda derebeyini bir evde saklanırken buldu. Onu sürükleyerek bir dolaptan çıkardı, kaçamasın diye tendonlarını kesti ve köpek gibi kıvranarak yalvarışını seyretti. Sonra bir an bile tereddüt etmeden elini derebeyinin ağzına sokup adını lekelemiş olan sivri dilini kopardı.

Sonunda tatmin olan Kazan evden çıkınca etrafını düzinelerce çiftçinin sarmış olduğunu gördü. Ellerinde paslı tırpanlar, keskin yabalar ve ağır sopalar vardı. İlk birkaç hücumu savuşturdu ama her yönden bir sürü kişi üzerine çullanıyordu. Saniyeler içinde yere devrildi. Çiftçiler sevgili efendilerini öldüren "Oni"ye sırayla silahlarını saplayıp işkence ederken o ise gözlerini soğuk, kayıtsız, gitgide kararan gökyüzüne dikmişti. Gözü dönen kalabalık Kazan'ı yakınlardaki ufak bir değirmene sürükleyip işkenceye orada devam etti. Sonunda onu acılar içinde, can çekişerek ölsün diye bir kenara bıraktılar. Döndüklerinde değirmeni tuhaf, siyah bir sisle dolu buldular. Kazan'ın cesedi ve kanabosu ise ortada yoktu. Bu şehre hiddet dolu bir Oni'nin musallat olduğu efsanesi de böyle başladı.