Kendi çabalarıyla milyoner olan Adriana Imai, Fortaleza Brezilya'da mütevazı bir evde büyümüştü. Babası Seita genç yaşında memleketi Hokkaido'dan farklı bir dünya görmek umuduyla Brezilya'ya göç etmişti. Yetenekli bir çizer olan Seita, boş zamanlarında rengârenk karakterler ve dünyalar tasarlardı.

Yerel bir caz kulübün sahibi Belinda, ona bir logo üzerinde çalışmayı teklif ettiğinde kulüpte oturmuş insanları çiziyordu. İş arkadaşlığı olarak başlayan ilişkileri kısa zamanda romantik bir hal aldı ve birkaç yıl sonra da Adriana doğdu.

Adriana eğitimin her alanında kendini gösteriyordu. Sanat ve müzikle dolu evi genç aklını bilemiş, zekâsı ise hep en iyi olma yolundaki takıntısıyla durmadan gelişmişti. Derslerinde en yüksek notları almasına rağmen okul bahçesindeki oyunlarda gösterdiği aşırı rekabetçi ve zaman zaman da hırçın tavrı başını belaya sokmuştu.

Adriana'nın annesi, kızını doğru yolda tutmak için elinden geleni yapsa da gitgide artan kişisel takıntısında boğulan babasının yokluğunda yapabileceği pek bir şey yoktu. Adi Valente. Babasının, sıra dışı robot yoldaşı ile güçsüzleri kurtaran ve koruyan genç bir kız hakkında yazdığı manganın adı buydu. Konserve fabrikasında çalıştığı uzun saatlere ve boş zamanlarında yazdığı mangaya rağmen her gece çılgın ve son derece yaratıcı çizimlerini kızıyla paylaşmaya az da olsa vakit bulurdu.

Adriana ortaokuldayken derslerinde gösterdiği yüksek performansla özel bir okula kabul edilmişti. Okulun masraflarını ödemek için paraya ihtiyacı olan Seita, romanını yayımlayacak bir yayınevi aramaya başladı. Adi Valente'yi yayımlamayı kabul eden küçük, yerel bir yayınevi bulmayı da başarmıştı. Ancak bu, çok daha fazla çalışması gerektiği anlamına geliyordu. Nihayetinde konserve fabrikasındaki işinden kovuldu. Bu sayede romanını geliştirmek ve çizimlerini yapmak için daha çok zamanı olmuştu.

Adriana, bu mangaya bayılıyordu. Ancak ailesi maddi açıdan zor zamanlar içindeydi.

Kızı son dönemini okurken Seita, manganın gelirlerinden daha fazla pay almak istedi. Oysa yayınevi iflasın eşiğindeydi ve seriyi iptal etmeye karar verdi. Artık okul ücretlerini ödeyemeyeceklerinden Adriana, sınıf birincisi olduğu özel okulu bırakmak zorunda kaldı. Belinda, kızı mezun olabilsin diye yönetimle konuştu ancak bu sırada sınıf birinciliği başka bir öğrenciye verilmişti. Adriana öfkeden deliye dönmüştü. Yaz tatilinde rakibi hakkında her şeyi öğrendi. Nerede yaşıyordu, nerede takılıyordu, boş zamanlarında neler yapıyordu, ne tür müzikler dinliyordu, neler izliyordu, her şeyini biliyordu artık. Hatta bir yaz akşamı çocuğu evine dönerken takip etmiş, hayatını karartmanın bin bir yolunu düşünmüştü. Ancak hiçbir şey yapmadı. Yine de içinde bir şeyler açığa çıkmaya başlıyordu sanki. Kendini babasının yeni hikâyesindeki anti-kahraman gibi hissediyordu.

Seita bu dönemde daha da içine kapanmıştı. Görülerinden ve kâbuslarından aldığı ilhamla yeni ve daha karanlık bir manga üzerinde çalışıyordu. Bu seferki mangası, kemik ve kafataslarından yapılmış dronlarla dolu âdeta kâbuslardan çıkmış bir dünyada zayıfları avlayan ve parçalayan bir kadın hakkındaydı. Ancak Sonhadores Sombrios adını verdiği yeni mangası satamayınca ailenin geçimini sağlamak Belinda'ya kalmıştı.

Kendi ayaklarının üzerinde durup para kazanmak isteyen Adriana, Brezilya manga dünyası üzerine bir internet sitesi açmıştı. Kısa zamanda büyük popülerlik kazanan bu siteye aldığı reklamlarla paralar da gelmeye başladı. Ancak Adriana aslında hikâye yazmak istemediğini fark etmişti. Bu yüzden paralar cebine akarken başka çocukları kendi sitesinde hikâye yazmaya teşvik ediyordu. Aldığı ilk teklifte gözünü bile kırpmadan siteyi sattı ve arkasına bakmadı.

Başarısının verdiği gururla kazandığı çeki ailesine göstermek için eve gitti. Maalesef babasına başarısını göstermeye hiç fırsatı olmadı. Babası o sabah bir daha dönmemek üzere çekip gitmişti. Ardında bıraktığı tek şey ise kendine layık gördüklerini acımasızca avlayan Kafatası Taciri'nin yayımlanmamış sayfaları olmuştu.

Annesine yardım etmek isteyen Adriana, kendi kendine kütüphanede yatırım ve ekonomi üzerine çalışmaya başladı. Çok kısa bir sürede parasını üçe katlamıştı. 18 yaşına geldiğinde zar zor aldığı lise diplomasıyla çoktan bir milyoner olmuştu. Dâhi çocuk ve yaptığı bu yatırım Brezilya'da dikkat çekmeye başladığında Adriana'nın önüne pek çok kapı açıldı.

Çok geçmeden küçük şirketleri satın alacak, parçalayacak ve sendikasız işçilerle doldurup kâr karşılığında satabilecek parası olmuştu. Kurumsal takıntısını bir kenara bıraktığı nadir zamanlarda da babasının yazdığı metinlere gömülüyor, yarattığı tüyler ürpertici dünyayı anlamaya çalışıyordu.

20'li yaşlarına geldiğindeyse şirketleri kıyafet değiştirir gibi alıp satıyordu. Bir emlak firmasının satışını karara bağlayacakları sırada iki kurul üyesi, önceki işlerinde parçalayıp bir kenara attığı firmaları örnek göstererek satışın gerçekleşmesini engelledi. Adriana öfkelenmişti. Anlaşmasını bozanların kim olduğunu bulması haftalarını almıştı. İsimlerini öğrendiğindeyse canlarını acıtacak bin bir yol düşünmeye başlamıştı.

O iki yönetici hakkında her şeyi öğrendi. Her hareketlerini takip etti. Onları kandırarak İsviçre'deki bir konferansa katılmalarını sağladı. Ve Alplerde inzivaya çekildiklerinde hamlesini yaptı. Kafatası Taciri'nden aldığı ilham ve içinde açığa çıkmayı bekleyen yeni bir hisle yanıp tutuşan Adriana, yöneticileri prototip dronuyla takip etti ve çift bıçaklı silahıyla vahşice parçalara ayırdı. O an hissettiği duygu ve adrenalin patlaması daha önce yaşadığı hiçbir şeye benzemiyordu. Şirket artık onundu!

Böylece korkutucu bir döngü başladı. Bir şirkete dalacak, önüne çıkan kim varsa yok edecek ve şirketi maksimum kâr sağlamak için parçalayacaktı. Dikkatleri fazlasıyla üzerine çeken CEO'ların şirketlerini hedef alıyor, içlerinden birinin ona karşı gelecek kadar cesaretli olmasını umuyordu. Oysa hiçbiri öyle değildi. Diğerleri gibi bir bakmışsın "ortadan kaybolmuşlar".

Son hedefi, memleketi Brezilya'da "hayatta kalma turları" ile bilinen havai fişek şirketinin başındaki agresif bir yöneticiydi.

Hayatta kalma turları... Bu sefer işinin üstünü örtmesi çok kolay olacaktı.

Adriana, yöneticiyi artık kullanılmayan eski bir uçak hangarına çekti.

Şafak vakti başlayan av, akşamüstüne kadar devam etti. Yöneticiyi bulduğunda dronlarından birini kullanarak tam onu köşeye sıkıştırmıştı ki bir çift uçurtma kameranın önüne çıktı ve yayın kesildi. Yüzünde sert bir ifade oluştu. Dizüstü bilgisayarını sertçe kapatıp dronun düştüğü yere giderken gördüklerine inanamıyordu. İşte avı oradaydı. Uçsuz bucaksız karanlığın içinde yardım etmesi için birine sesleniyordu.

Tanıklar.

İşte bu planına uymamıştı!

Kaybedecek zamanı yoktu. Bıçağını karnına saplayarak eti, kemiği ve ölmekte olan kalbi açığa çıkardı. Adamın güçsüz düşmüş vücudu, etrafındaki yeşillikleri kırmızıya boyayarak bir sağa bir sola sendeledi. Kurbanı gürültüyle yere yığıldığında sıra genç tanıklara gelmişti. Yanlış zamanda, yanlış yerde olan tanıklara. Bir anda kaçmaya başladılar. Kana doymamış bıçaklarıyla onları kovalıyordu. Bir anda ağaçların yeşilliği yoğun, siyah bir sise büründü. Gerçek dünya, Sonhadores Sombrios gibi bir şeye dönüşmüştü. Hayatının bu yeni bölümüne başlamak için sabırsızlanırken yüzünde çarpık bir sırıtış belirdi.